Ergotherapie in Zimbabwe

Ik ben Tinne. Dit jaar heb ik 3 maanden stage gelopen in Zimbabwe. Ik ben afgestudeerd als ergotherapeut en deed dit jaar een vervolgopleiding Buitengewoon onderwijs.

Via de school kwam ik in contact met VVOB, zij boden een stageplaats aan in een school voor buitengewoon onderwijs in Zimbabwe. Dit is een lagere en secundaire school voor kinderen met een fysieke beperking. Hoewel er ook wel een aantal kinderen zitten met een verstandelijke beperking.

Zo ben ik dus terecht gekomen in Zimbabwe. Ik had een bang hartje maar wilde er voor de volle 100% voor gaan. De aankomst verliep heel vlot. Aan de douane zaten heel vriendelijke mensen. Ook Hanne was heel erg vriendelijk. Zij is de program manager van VVOB. Het is altijd wel eng om in een land aan te komen waar je 3 maanden zal blijven. Hanne heeft die omschakeling voor ons heel erg aangenaam gemaakt. We waren altijd welkom en hebben ons die eerste weken met haar niet verveeld. Ook op het kantoor van VVOB zelf was de ontvangst hartverwarmend. De eerste weken bleven we in de hoofdstad voor een inleidende cursus van VVOB. Na een paar weken wilde ik daar al bijna niet meer weg. Zo’n lieve mensen. Dit is zo gebleven gedurende de hele stage. We konden altijd op hen terug vallen.

Na een paar weken zagen we dan onze school. ZALIG! Al die kindjes. Echt fantastisch. We rolden daar al heel snel in het dagelijkse werk. Ik stond voornamelijk op de afdeling ergotherapie bij de kinderen van de lagere school. Elke dag zag ik een aantal kindjes. Deze kindjes gaf ik dan typles, fijn/grof motorische, cognitieve oefeningen en zelfredzaamheidstraining. De nieuwe kindjes kwamen eerst langs voor een aantal testen. Hierdoor bepaalde ik aan welke doelen ik zou werken. De meeste kindjes kwamen uit de school maar een aaltal kwamen ook van buitenaf. Dit waren vaak heel jonge kinderen van 0-6. Ik heb ook een aantal lesjes gegeven aan een klas waarbij de kinderen een gemengde problematiek hadden. Hier gaven we bewegingslesjes en fijne motoriek lessen. Zo hebben we boterhammen leren snijden en fruitsla gemaakt. Ook heb ik hier nog een gewone les gegeven.

We hebben ook elke week een uurtje zwemmen georganiseerd en knutselles gegeven. De kinderen vonden dit geweldig. Op de school is heel veel mogelijk. De directie staat voor veel open. Als je maar zelf initiatief neemt. Wat voor mij het moeilijkste was aan de hele stageperiode was het verschil in werkdruk. Het is iets heel anders dan hier in België. Ik ben hier nooit volledig aan gewend geraakt maar merkte wanneer ik terug naar België kwam wel degelijk een verschil in mijn werkdruk ten opzichte van school. Ik had me dus iets meer aangepast dan ik eerst had gedacht.

Ik zou iedereen die twijfelt om stage te doen in het buitenland aanmoedigen om toch de stap te zetten. Het is een zalige ervaring die je nooit vergeet. Voor mij leek 3 maanden in het begin lang. Daar hoef je geen schrik voor te hebben want tijd vliegt. Alles is nieuw, je leert veel nieuwe mensen kennen en leert ook op professioneel vlak. Ik ben zo vooral rustiger geworden, heb geleerd met jonge kinderen te werken en durf meer dingen uit testen en ik vertrouw op mijn eigen kennis. Ik had spijt dat de stage zo snel gedaan was. Op de vlucht terug kwam ik een bord tegen met daarop “yes, you will indeed love africa”. Voor mij is dit waar en dat zal het waarschijnlijk voor altijd blijven.