Landbouwscholen in DR Congo

Ik heb mijn stage gelopen in RDC. Dit deed ik op drie landbouwscholen.  Ik heb op elke school een proefveld op gezet in samenwerking met de leerkrachten en leerlingen. Dit proefveld was om een vergelijking te maken tussen compost en kunstmest, dit is toegepast op de teelt van amaranten.  Ook heb ik enkele lessen gegeven; over België, over enten en over de teelt van amaranten.

Ik ging 4 dagen per week naar de school om samen met de leerlingen en leerkrachten aan het proefveld te werken en alles te evalueren. De 5de dag ging ik niet naar de school en werkte ik op mijn laptop aan mijn eindwerk en stageverslag. Tijdens de stage heb ik telkens bij zusters gelogeerd, drie keer in een ander klooster. Dit was prima, er werd uitstekend voor mij gezorgd. Al bracht dit wel de hoogste kost van mijn stage met zich mee. In de weekends namen de zusters me geregeld eens mee om iets te gaan bezoeken of om me kennis te laten maken met het werk dat zij daar deden.

De eerste stageplaats was Kisantu in Bas-Congo. Deze provincie en dus ook de school zijn al verder ontwikkeld dan andere delen van het land. Op de school was dit vooral te merken door de aanwezigheid van de verschillende materialen voor de land- en tuinbouw. Ze waren goed voorzien van materialen, van planten en zaden en van water. Verder was er ook voldoende ruimte voor de teelten.

Hier logeerde ik bij Belgische zusters, die vrij welgesteld waren op het vlak van comfort, hygiëne, voedsel ed. Dit maakte de aanpassing ook een stukje gemakkelijker.

Na 6 weken ben ik naar de provincie Bandundu II gegaan. Daar heb ik dan nog eens 6 weken gezeten.

Op deze scholen heb ik net hetzelfde proefveld opgesteld. Zo kon ik beide provincies en de drie scholen met elkaar onderling vergelijken. Er was duidelijk een niveau verschil tussen de scholen wat het zeker niet altijd makkelijk maakte. Ook de kennis van de Franse taal was niet bij alle leerlingen even goed wat soms wel uitdraaide op communicatieproblemen.

Hier zat ik week om week op een andere school (Kikwit en Isingu) en logeerde ik dus ook telkens bij andere zusters. Dit was duidelijk al een iets armere provincie. De watervoorzieningen op de scholen was een probleem, ze waren iets beperkter in ruimte. Een school lag zelfs in het midden van het dorp, dus deze kon absoluut niet uitbreiden. Bij de zusters zelf ging het er ook iets primitiever aan toe, een douche nemen deed ik met emmers water. Net zoals de wc die je met een emmer water moest door spoelen. Het eten werd buiten op een houten vuurtje klaar gemaakt. Op de eerste plaats had ik nog internet om met mijn familie in contact te blijven maar tijdens de laatste 6 weken was dit al veel moeilijker. Zelfs ontvangst met je gsm had je niet overal.  Als de zusters de stroomgenerator niet opzetten dan was er geen elektriciteit, want ze kregen al 5 weken geen elektriciteit meer van de provincie omdat er een stroompanne was. Met een laptop van 4 jaar oud en een slechte batterij is dit niet alles.

Dit alles doet je wel even nadenken! Hier kan je op elk moment van de dag iets opladen en wij spoelen hier zelf de wc door met drinkbaar water, ongelofelijk toch.

Voor mij was deze stage op alle vlakken zeer verrijkend.
Een echte aanrader voor iedereen, die het leven eens langs een andere kant wil bekijken.

Jolien