Ontmoetingen op de evenaar

Hallo, ik ben Gudrun en in mijn laatste jaar van mijn opleiding tot leerkracht lager onderwijs kreeg ik de kans om naar Ecuador te gaan. Vlak na de examens in januari vertrokken we richting Quito. Daar werden we ontzettend goed opgevangen en rondgeleid door de coöperanten van VVOB.

Na enkele dagen trokken we een klein stukje verder naar het noorden en leerden we onze gastgezinnen kennen. Bij hen zou ik de komende 3 maand wonen. Die eerste momenten zijn wat eng, maar alles verliep fantastisch en ik werd opgenomen in een ongelooflijk warme familie.

De oudste dochter van mijn gastgezin studeert net als ik aan een lerarenopleiding om leerkracht lager onderwijs te worden. De eerste maand ging ik met haar elke dag naar de hogeschool (ISPED) om er de lessen te volgen. De school ligt in San Pablo ongeveer 30 min. van mijn verblijfplaats, dus werden we elke ochtend door de schoolbus opgepikt. Die eerste maand kreeg ik de kans om medestudenten te leren kennen, de manier van lesgeven op de hogeschool, maar kon ik ook elke woensdag met mijn gastzus mee naar de stageklas. Daar hielp ik met het verbeterwerk, deed ik eens een tussendoortje, leerde hen een woordje Engels,… Op die manier kon ik ook merken wat de grote moeilijkheden zijn in de klassen.
De 2de maand ging ik met een medestudente uit België aan de slag in het atelier. In samenspraak met VVOB besloten we om verder te werken aan de educatieve materialen die vorig jaar door andere studenten werden gemaakt. Wij zouden ons vooral concentreren op het aanpassen van de handleiding en de voorstelling van de materialen. Elke dag gingen we dus naar de ISPED om daar in het atelier te werken. Ofwel werkten we aan de materialen: hout zagen, schuren, schilderen,… ofwel zaten we achter onze computer om de handleiding bij de verschillende materialen te schrijven. Daar waren we iets meer dan een maand zoet mee.

En dan kwam de grote dag, ons werk voorstellen aan al wie het horen wou. Een zaal van 300 man: studenten, coöperanten van VVOB, docenten, leerkrachten,…  Ze zaten vol spannning op onze presentatie te wachten. Na afloop was iedereen laaiend enthousiast en werden we uitgenodigd in verschillende schooltjes om met de leerkrachten van die school de materialen iets concreter te leren kennen, ermee te oefenen, …  Twee namiddagen gingen wij dus met onze koffer vol materiaal en de handleiding naar de schooltjes en we waren dan ook aangenaam verrast door de kritische, doch positieve commentaren die we van de leerkrachten kregen. Daarna keerden we naar de schooltjes terug om in het eerste leerjaar een demonstratielesje te geven met één van onze materialen. Een ontzettend leerrijke ervaring.

Nadien kregen we ook nog de kans om onze materialen en ondervindingen voor te stellen op het ministerie van Onderwijs van Ecuador. Ook hier veel kritische maar positieve klanken.

Tussen het werken door kregen we ook de vrijheid om de pracht van dit land te ontdekken. Met een bus studenten trokken we voor een weekendje naar de kust, met een studente journalistiek uit Gent leerden we Quito beter kennen, we gingen een kleine week naar het Amazonewoud,…
Kortom, het was een ontzettend leerrijke en aangename periode met heel veel interessante mensen met boeiende visies. Een avontuur waar ik zo weer aan zou beginnen!