Siel op ontdekking in Suriname

Mijn naam is Siel Braem. Ik ben geboren op 11 april 1990 en ben dus nu 21 jaar oud. Toen ik te horen kreeg dat je in je laatste jaar een buitenlandse stage kon doen en dat je bovendien met VVOB een Nederlands project kon uitvoeren, begon ik al te dromen…Ik had nooit gedacht dat ik geselecteerd zou zijn uit de vele inzendingen, maar je ziet maar, dromen kunnen uitkomen…

Op school werden we klaargestoomd voor het grote avontuur door de verschillende sessies die we moesten volgen. De sessie van Joke Vrijders en Lobke Dedrie, sessies door onze lectoren en een aantal infodagen zoals de U-Gent zuidendag zorgden ervoor dat we optimaal voorbereid werden.

Onze taak binnen VVOB was modules ontwikkelen voor de Pedagogische Instituten.
In de PI-scholen zitten studenten die voor leerkracht kleuter en lager onderwijs studeren. Zij kregen in oktober 2010 een diagnostische toets met de onderdelen spelling, grammatica, lezen/schrijven en spreken. De eerste twee weken analyseerden we de toetsen om ze vervolgens om te zetten tot grafieken. Veel studenten in de Pedagogische Instituten hebben het moeilijk om Nederlands te spreken en zeker om het te schrijven. De grootste oorzaak is de thuistaal die verschilt van het Nederlands. Naargelang de afkomst spreken de studenten Sarramaccaans, Aucaans…waardoor hun Nederlandse taal wat verloedert. De omgangstaal in Suriname is het Sranan Tongo, ook wel Neger Engels genaamd.

Vanaf de derde week observeerden we op verschillende PI-scholen om dan ondertussen onze modules te ontwikkelen. Elk van ons was verantwoordelijk voor één module. Na een week observatie moesten we dan telkens één week lesgeven. Daarna perfectioneerden we onze modules om tot slot de geperfectioneerde lessen opnieuw uit te proberen in een andere klas of school. Voor de leerkrachten van de PI-scholen maakten we ook een uitgebreide handleiding en bijhorende werkblaadjes voor de leerlingen.

Zowel op professioneel als op persoonlijk vlak heb ik veel bijgeleerd. Mijn buitenlandse stage was een goede voorbereiding op het volwassen worden, want ik leerde zelfstandig taken uitvoeren en niet afhankelijk te zijn van andere mensen. De appreciatie naar het thuisfront is gedurende mijn 12- weekste stage zeker naar boven gekomen.

Het samenleven en samenwerken met andere mensen was niet altijd gemakkelijk. Ik heb bijna dertien weken samengewoond met zeven andere meisjes en dit heb ik grotendeels als positief ervaren. Je leert overleggen, discussiëren, een planning opstellen…Natuurlijk is het niet altijd probleemloos verlopen, maar doordat we goed met elkaar communiceerden, zijn er zeer goede vriendschapsbanden ontstaan.

Gedurende de stage leer je jezelf ook beter kennen. Je vrienden kennen je door en door en vinden bepaalde zaken die je doet of dingen die je zegt vanzelfsprekend en ze reageren er niet meer op. In Suriname kwam ik in contact met een resem aan mensen die ik nog nooit ontmoet had en die durfden wel eens commentaar geven op mijn denken en doen. Enerzijds was dit niet altijd leuk, want je wordt betrapt op je negatieve eigenschappen. Anderzijds weet je waaraan je kan werken en je kan leren en groeien uit die reacties.

De buitenlandse stage was voor mij één groot avontuur, een nieuwe wereld ontdekken, mezelf herontdekken, eigen grenzen leren kennen en aftasten, een cultuur opsnuiven, in contact komen met andere bevolkingsgroepen…Ik ben zeker als een rijker meisje teruggekomen met een stevige bagage om het onderwijslandschap in te stappen!